Δευτέρα, 5 Μαΐου 2014

Δευτέρα, 28 Απριλίου 2014

Γράμμα στον Τσάρλι Τσάπλιν



    Γράμμα σε ποιητική μορφή προς το γνωστό ηθοποιό και σκηνοθέτη του βωβού κινηματογράφου, Τσάρλι Τσάπλιν.
    Ο ποιητής μιλάει για λογαριασμό όλων των φτωχών και κατατρεγμένων του κόσμου. Θυμάται τις ώρες που περνούσε στον κινηματογράφο του χωριού του παρακολουθώντας τις ταινίες του αξέχαστου Σαρλώ. Τον ευχαριστεί για τις γεμάτες ζεστασιά στιγμές που του χάρισε και για το κουράγιο που έπαιρνε απ΄αυτόν. Επίσης τον ευχαριστεί για τη χαρά που πρόσφερε στα παιδιά και την ανακούφιση σε όλους αυτούς που υποφέρουν. Τον παρακαλεί να μεταφέρει μέσω των ταινιών του την αγάπη για όλους τους φτωχούς και αδικημένους, να τους προσφέρει ελπίδα και να τους δώσει κουράγιο.


    Κύριο θέμα, λοιπόν, του ποιήματος οι ευχαριστίες του ποιητή προς τον Τσάρλι Τσάπλιν για όσα του πρόσφεραν οι ταινίες του και η παράκλησή του να συνεχίσει με το έργο του να δίνει κουράγιο στους δυστυχισμένους ανθρώπους.


   Επεξεργασία
1. Τι ξέρετε για τον Τσάρλι Τσάπλιν;
2. Πώς αποκαλεί ο ποιητής τον Τσάρλι Τσάπλιν και γιατί;
3. Ποια εικόνα περνά από το μυαλό του ποιητή, καθώς θυμάται τον κινηματογράφο του χωριού του;
4. Διαβάζοντας το ποίημα αυτό καταλαβαίνεται ότι το γράμμα απευθύνεται στον Τσάρλι Τσάπλιν ή και σε κάποιους άλλους;
5. Γιατί ο ποιητής αποφάσισε να γράψει γράμμα στον Τ. Τσάπλιν και να τον κάνει ταχυδρόμο του;
6. Τι κάνει ο Τσάρλι Τσάπλιν για τους φτωχούς όλου του κόσμου; Τι τους προσφέρει;


Από την ταινία "The Kid" του Τσάρλι Τσάπλιν




   Η Ελλάδα συμμετείχε το 1978 στο διαγωνισμό της Eurovision με το τραγούδι "Τσάρλι Τσάπλιν" σε μουσική Σάκη Τσιλίκη και στίχους Γιάννη Ξανθούλη.


Ο Μοχάμεντ Ασράφ δεν πηγαίνει σχολείο. Από 

την ανατολή του ήλιου μέχρι την ανατολή της 

σελήνης, κόβει, ξεχωρίζει, μοντάρει και ράβει 

μπάλες ποδοσφαίρου που φεύγουν από το χωριό 

του Ουμαρκότ στο Πακιστάν και κυλούν προς τα 

γήπεδα όλου του κόσμου. 

Ο Μοχάμεντ είναι έντεκα χρονών. Κάνει αυτή τη 

δουλειά από όταν ήταν πέντε. 

Αν ήξερε να διαβάζει, κι αν ήξερε να διαβάζει 

αγγλικά, θα καταλάβαινε αυτό που είναι 

γραμμένο στις ετικέτες που κολλάει πάνω σε κάθε 

έργο του: Αυτή η μπάλα δεν είναι προϊόν  

παιδικής εργασίας. 

Eduardo Galeano.


Τρίτη, 8 Απριλίου 2014


Σαν σήμερα, ο αγρότης Γιώργος Κεντρωτάς 
ανακαλύπτει το 1820 το περίφημο άγαλμα της 
Αφροδίτης σκάβοντας στο κτήμα του στη 
Μήλο
Φανερώθηκε στη φαντασία ενός σπουδαίου 
γλύπτη, που το όνομά του ξεχάστηκε απ’ το 
χρόνο. Η θεϊκή μορφή της πήρε ζωή από τη 
σμίλη του κι αναδύθηκε εκθαμβωτική μέσα από 
ένα ακατέργαστο κομμάτι λευκού μαρμάρου. 
Λατρεύτηκε για καιρό, όπως όλα δείχνουν, στα 
προπύλαια ενός σταδίου. Κι ύστερα, όταν οι 
αρχαίοι θεοί κυνηγήθηκαν, κρύφτηκε στη Γη της 
Μήλου και σκεπάστηκε από τη σκόνη της 
Ιστορίας.
Την ξανάφεραν στο φως, αιώνες αργότερα, η τύχη  
και η αξίνα ενός ανυποψίαστου αγρότη που 
σκόνταψε στο πέτρινο σώμα της, λίγα μέτρα 
μακριά από το αρχαίο θέατρο του νησιού.Τη 
διεκδίκησαν παθιασμένα και πεισματικά Γάλλοι 
και Οθωμανοί.
Ύστερα από έναν ολόκληρο χρόνο, με τα χέρια 
της χαμένα μάλλον σε κάποια βιαστική 
μεταφορά, κατέληξε πολύτιμο «λάφυρο» στο 
αμπάρι μιας γαλλικής φρεγάτας, άφησε πίσω 
της οριστικά τον τόπο που τη γέννησε και 
εγκαταστάθηκε, ξενιτεμένη αλλά αδιαφιλονίκητη 
πρωταγωνίστρια, στο Μουσείο του Λούβρου.
Η θεά του έρωτα παραμένει από τότε ακίνητη 
στο ψηλό της βάθρο στο Παρίσι, η εμβληματική 
εικόνα της όμως ταξιδεύει αδιάκοπα, 
μεταφέροντας παντού λίγο από το φως του 
Αιγαίου, συνοψίζοντας το ιδανικό της ομορφιάς, 
σαγηνεύοντας εκατομμύρια ανθρώπων και 
θυμίζοντας σ’ όλους τον μοναδικό τόπο της 
καταγωγής της: «Η Αφροδίτη της Μήλου»…
Ένα αριστούργημα της Ελληνιστικής γλυπτικής, 
γεννημένο ανάμεσα στον 3ο και τον 1ο αιώνα 
π.Χ. που έγινε παγκόσμιο σύμβολο όντας, 
ταυτόχρονα, το πιο αντιπροσωπευτικό δείγμα 
ενός μοναδικού πολιτισμού.
Η ανακάλυψή της
Το άγαλμα ανακαλύφθηκε στις 8 Απριλίου 
1820 από τον Έλληνα χωρικό Γεώργιο 
Κεντρωτά, σε χώρο που ταυτίστηκε με το αρχαίο 
Γυμνάσιο της Μήλου. Κοντά έτυχε να βρίσκεται 
ο αξιωματικός του γαλλικού ναυτικού O.Voutier, 
ο οποίος κατάλαβε ότι επρόκειτο για έργο 
μεγάλης αξίας και ειδοποίησε το Γάλλο πρόξενο 
στη Μήλο.
Τα νέα της ανακάλυψης έφτασαν στο Γάλλο 
πρεσβευτή στην Υψηλή Πύλη μαρκήσιο de 
Rivière, ο οποίος αγόρασε τελικά το έργο, έστω 
και υπό την πίεση που ασκούσε η παρουσία 
γαλλικού πολεμικού πλοίου στη Μήλο. Το 
άγαλμα προσφέρθηκε στο βασιλιά Λουδοβίκο 
ΙΗ΄, ο οποίος το δώρισε αμέσως στο Λούβρο.
Τα χαρακτηριστικά της: Πρόκειται για ένα 
μαρμάρινο άγαλμα ύψους 2,11 μέτρων και 
βάρους περίπου 900 κιλών. Το έργο αναπαριστά 
μια νεαρή γυναικεία μορφή. Ο κορμός της είναι 
γυμνός ενώ το ένδυμα καλύπτει τους γοφούς και 
τα πόδια της.
Η μορφή στηρίζεται στο δεξί της πόδι, ενώ το 
αριστερό κάμπτεται προς τα εμπρός και 
αριστερά. 
Ο κορμός κάμπτεται και συστρέφεται, δίνοντας 
την εντύπωση της κίνησης, παρά το στατικό 
χαρακτήρα του αγάλματος.
Το πρόσωπο είναι απαθές, αυστηρό και ευγενικό. 
Η ταύτιση του έργου με την Αφροδίτη στηρίζεται 
στην εικονογραφική του ομοιότητα με τις 
ασφαλώς αναγνωρισμένες αναπαραστάσεις της 
θεάς και, ενώ είναι μακράν η πιθανότερη, δεν 
μπορεί να θεωρηθεί απολύτως βέβαιη.
Το άγαλμα φιλοτεχνήθηκε στα τέλη του 2ου αι. 
π.Χ., ίσως από Μικρασιάτη γλύπτη, και 
εγγράφεται στο κίνημα της αναβίωσης των αξιών 
της κλασικής τέχνης στα τέλη της Ελληνιστικής 
εποχής.
Σήμερα ένα γύψινο αντίγραφο της Αφροδίτης 
βρίσκεται στην είσοδο του Αρχαιολογικού 
Μουσείου Μήλου, ενώ το σημείο εύρεσης του 
αγάλματος μνημονεύεται από μια μαρμάρινη 
επιγραφή.

Καλή μέρα, κόσμε !!!